Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Habitat: Expanding Architecture belicht een belangrijk moment in de geschiedenis van de architectuur en stedenbouw: het tiende CIAM-congres van 1956 in Dubrovnik. Daar stond het begrip 'habitat' centraal: een bredere opvatting van architectuur via een nieuwe ecologische benadering, die architectuur niet als een autonome discipline zag, maar als onderdeel van een groter, dynamisch geheel. Habitat is de eerste in een reeks installaties in het Total Space-programma.
 

Ecologische benaderingen

Het CIAM-materiaal uit de jaren 50 is aangevuld met werk van recenter datum om te illustreren hoe ecologische en systeemtheoretische benaderingen van architectuur sindsdien op verschillende manieren geïnterpreteerd werden: de studies naar de samenhang tussen nederzettingen en landschapsformaties van Pjotr Gonggrijp, de transformatieve interpretatie van het Nederlandse deltalandschap door Frits Palmboom, de ecologische interventies door planner en activist Joost Váhl, en de discussies rondom de wijk Tanthof in Delft, ontworpen door Van den Broek en Bakema samen met de Tanthofwerkgroep. Ook worden enkele projecten uit de jaren tachtig getoond, zoals de manifestatie Nieuw Nederland en het ‘Tapijtmetropool’-onderzoek van Willem Jan Neutelings.

Lees meer

Seminars en gesprekken

Habitat: Expanding Architecture combineert archiefonderzoek met publiekspresentaties. Het omvat een intensief programma van seminars en gesprekken met internationale gasten, studenten, historici, architecten en planners. De installatie is opgezet als een platform om de vele vragen rondom het begrip 'habitat' onder de loep te nemen: wat betekent het om over habitat te spreken als een nieuw ecologisch paradigma voor architectuur en planning – zowel in een historische als een actuele context? Wat betekent het om niet langer te denken in objecten, vorm en constructie, maar in processen, systemen en netwerken?

Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.